Cinobo

Πέντε προτάσεις του Cinobo για έναν Δεκέμβριο με κλειστά φώτα

Ξεχωρίσαμε για εσάς 5 παραγωγές για να μην χάνετε χρόνο ψάχνοντας τι θα δείτε τις τελευταίες μέρες του 2023.

Όσο προχωράει ο Δεκέμβρης, τόσο περισσότερο γεμίζει με αχρείαστες ανάγκες, με μια αναγκαστική εξωστρέφεια, με έναν αγώνα δρόμου, συχνά μετ΄εμποδίων. Να προλάβω να στολίσω, να κανονίσουμε αυτό το reunion που λέμε από το 2018, να κλείσουμε κάπου ωραία παραμονή Χριστουγέννων για να μη περιπλανιόμαστε στο κρύο, κι άλλες αντίστοιχες καθόλου αγχωτικές ομορφιές. Ίσως τελικά αυτό που έχουμε πραγματικά ανάγκη τον τελευταίο μήνα του χρόνου είναι να αδειάσουμε, ώστε να δώσουμε και λίγο χώρο στον εαυτό μας να γεμίσει ξανά. 

«Γιατί δε μας λες απλώς να περάσουμε λίγο χρόνο με τον εαυτό μας;» ίσως σκεφτείτε όσο φλυαρώ και θα έχετε δίκιο. Σε αυτό ακριβώς το mood είμαστε λοιπόν, αλλά καμιά φορά η πολλή παρέα με τον εαυτό μας μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε ένα άκρως υπεραναλυτικό recap του χρόνου που φεύγει και είμαι σίγουρος ότι το 2023 είχε αρκετή πληροφορία.

Για αυτό το λόγο, θα βρείτε παρακάτω μια σειρά από προτάσεις που μπορούν τόσο να σας αποτρέψουν από αυτή την δοκιμασία (ναι, το recap), αλλά και να αποτελέσουν μια πιο ομαλή μετάβαση στο νέο χρόνο που έρχεται σύντομα.

Πέντε προτάσεις από το αγαπημένο Cinobo, με στόχο να μειωθούν σε ένα υποθετικό “CinoboWrapped” τα λεπτά που χάσατε ψάχνοντας τι να δείτε. Και εν τέλει κοιμηθήκατε με ανοιχτό τον υπολογιστή. 

Μετά από αρκετά Σάββατα που έσερνα τον εαυτό μου από εδώ κι από κει, το προηγούμενο αποφάσισα να μείνω μέσα. Τελικά όμως, κατέληξα ένα καλοκαίρι στη Σουηδία, να παρατηρώ δυο μικρά παιδιά που ζουν τον πρώτο τους έρωτα, έναν έρωτα γεμάτο τρυφερότητα, ανεμελιά, αλήθεια και άγνοια κινδύνου. Ένα ταξίδι με οδηγό τον Roy Andersson, ο οποίος έχει δημιουργήσει μια ταινία που νιώθεις ότι βλέπεις μέσα από ένα καλειδοσκόπιο. Θα πρότεινα να την δείτε με παρέα. «Αυτός ο κόσμος δεν είναι φτιαγμένος για μοναχικούς ανθρώπους».

Paris, 13th District

Έρωτας, άνθρωποι, επιθυμία, Παρίσι, ασπρόμαυρο. Σε όποια πρόταση κι αν βάλετε αυτές τις λέξεις, θα προκύψει μια ιστορία που είτε θα θέλετε να διηγηθείτε, είτε να σας διηγηθούν. Το έργο του Jacques Audiard παρακολουθεί τρεις γυναίκες και έναν άντρα, συντονισμένους στη συχνότητα του έρωτα, στην οποία καμιά φορά παρεμβάλλονται τα διαφορετικά ντεσιμπέλ ερωτικής επιθυμίας. Αν δείτε την ταινία με μαζί με ανθρώπους που γνωρίζετε και σας γνωρίζουν καλά, στο τέλος αυτής σίγουρα θα ακούσετε να σας παρομοιάζουν με έναν/μια εκ των χαρακτήρων της ταινίας.

Paterson

Αν υπήρχε κατηγορία «κινηματογραφικά podcasts», η ταινία του σπουδαίου Jim Jarmusch πιστεύω ότι θα ταίριαζε γάντι. Η διαπεραστική φωνή του Adam Driver μπορεί πολύ εύκολα να σε στείλει για ύπνο από τα πρώτα κιόλας λεπτά του έργου, ειδικά αν η ώρα είναι περασμένη. Δεν είναι όμως η ταινία που θα πατήσεις play το επόμενο πρωί. Ένα έργο που σε ταξιδεύει μέσα από την αστική του ποίηση σε μέρη που μοιάζουν γνώριμα και όσο κι αν πιστεύεις ότι τα έχεις συνηθίσει, άλλο τόσο μεταμορφώνονται στο χρόνο, μέρα με τη μέρα, χωρίς να το καταλάβεις.

Boiling Point

Το Σημείο Βρασμού είναι η ταινία, η οποία ξεκάθαρα θα σε κάνει να ανοίξεις το παράθυρο για να πάρεις λίγο οξυγόνο ακόμα κι αν χιονίζει έξω. Η λέξη ένταση φαίνεται άτονη για να την περιγράψει. Ο σκηνοθέτης Philip Barantini και το οριακά κλειστοφοβικό μονοπλάνο που χρησιμοποιεί δεν σε αφήνουν δευτερόλεπτο να αποσυνδεθείς, ούτε καν να κοιτάξεις το κινητό σου. Αν αναρωτηθείτε πώς μπορεί να γυριστεί μια ταινία θρίλερ μέσα μια κουζίνα εστιατορίου, σε περίπου 80 λεπτά θα έχετε πάρει την απάντηση σας. 

Normal People

Αν το Cinobo ήταν ποδοσφαιρική ομάδα, αυτή η σειρά θα ήταν μεταγραφή αεροδρομίου. Μπορείς να την ξεκινήσεις οποιαδήποτε εποχή, αλλά νομίζω ότι η μελαγχολία του χειμώνα της πηγαίνει λίγο παραπάνω. Το αριστούργημα της Sally Rooney μεταμορφώθηκε πολύ απαλά από βιβλίο σε σειρά και διαθέτει πολλές θύρες με τις οποίες μπορείς να συνδεθείς. Στην παλέτα των συναισθημάτων, υπάρχουν διάφορα χρώματα. Το λευκό του έρωτα, της αγάπης και της φιλίας, το οποίο συγκατοικεί και με σκοτεινές πινελιές, το μαύρο της μοναξιάς, το γκρι του ψυχικού κενού.

Η σειρά αποτελείται συνολικά από 12 επεισόδια της μισής ώρας. Αν έπρεπε να την περιγράψω με μια πρόταση, το Normal People είναι σίγουρα η σειρά που θα γίνει αναφορά στο λεξικό των πιο επιδραστικών συναισθημάτων σας. 


*Bonus playlist διά χειρός Paul Mescal, με το όνομα Connell, του χαρακτήρα που «υποδύεται». Όταν δείτε την σειρά στο Cinobo, θα ταιριάξετε τα κομμάτια με σκηνές και θα καταλάβετε την χρήση των εισαγωγικών στο ρήμα.

More like this